Aslansan, aslanlığını bil!

Bir küçücük aslancık varmış...

Şairmiş. Özgürlüğü düşlermiş. Kafesleri kırmaktan söz edince, kan gövdeyi götüren bir ormana kral seçilivermiş.

«Güzel günler gelecektir» demesine kalmadan, almadığı borçların, yemediği haraçların faturası dikilmiş karşısına. Direnmiş.

Boyuna önlem almış, habire yasa çıkarmış.

Aslında çok iyi niyetliymiş.

Gel gelelim önlemler geri tepmiş, yasalar veto edilmiş. Başkasına diş geçiremeyen yaşlı sırtlanların gözü, bir onu kesmiş. Kimseye yaranamamış aslancık, yandaşları bile yan çizmiş.

Bir küçücük aslancık varmış...

Kükremek için ne zaman ağzını açsa, uzaktan bir eşek anırırmış.

Bir küçücük aslancık ki, kuyruğunu tramvay çiğnemiş...

Gülhane Parkı sakinleri böylece ermiş muratlarına, biz çıkalım atlı karıncanın tahta atlarına.