Gazeteci, yazar, köşe yazarı Mine G. Kırıkkanat

Tüm gazete yazıları / 1979

Ava Giden ......

Cumhuriyet · 12 Mayıs 1979

Görünüşü dudak uçuklatan, derisinin kalınlığı dillere destan, su geçirmez, kurşun işlemez gergedanın en nazik yeri neresidir, bilir misiniz? O anlı şanlı boynuzunu taşıdığı bölge, yani alnı...

Ya hayvanlar evreninin en heybetlisi, en uzun dişlisi, koca filin?

İşlerini bir vuruşta bitirmek isteyen avcılar, hep buralara nişan alırlar.

Onun da öyle. İki kaşının arası.

Uzaktan akraba olduklarından mıdır nedir, insanlar da tıpkı hayvanlar gibi en kolay beyinlerinden avlanırlar. Ama bu tür insan avının günümüzdeki adı, «satın alma»dır. Satılık beyinlerin özel avcıları ve özel avlanma yöntemleri vardır pek tabii. Bir kez, satılık beyin öyle malı meydanda dolaşmaz. Korunmak için özel başlıklar geçirir kafasına. Bu bazen silindir bir şapka ya da fötr, bazen de çelik bir başlık olabilir. Ama yöntem hiç değişmez:

Avcı, satılık beyni görür görmez yüksekçe bir yere çıkar, avının dikkatini ıslık çalarak yukarı çeker ve elinde tuttuğu bir tomar parayı aşağı boca ediverir. Satılık beyin, havadan gelen paralara hiç dayanamaz. Hemen çıkarır başlığını, içini doldurmaya başlar. Avcının işi kolaylaşmıştır artık. Korunmasız kalan beyni, çeker alır.

Beyninden avlananlar, hemencecik ölmez. İki cümle söyleyecek kadar zamanları kalır. Paraları orasına burasına tıkıştırırken:

— Ben paramı alır, işime bakarım abi, der;

Giderayak ise:

— N'aparsın abi, ekmek parası! diye inler.

Satılık dilinde namus karası, ekmek parası ile eşanlamlıdır.

Gazetedeki hâli (büyütmek için tıklayın)

Gazete kupürü 1