Yanıyorsun!
Cumhuriyet · 23 Haziran 1979
Yaz geldi, güneş çıktı, hanımların derdi depreşti. Neymiş bu depreşen, yoksa salgın mı kurceşen?.. Hayır efendim, hiç biri değil. Cıtı pıtı güzellerimizin haşa akıllarından değil, renklerinden tüm zoru. Araç güneş, amaç esmerleşmek. Kimi Koka Kola sürer sineklere ziyafet, kimi çaya bulanır da öyle yanar, üstünüze afiyet.
Ne zeytinyağı, ne sirke, ne limon hanımefendiler! Siz bize kulak verin, şu derin öğüdü dinleyin, ama sakın içine düşüp boğulmayın:
1. Sabah kalkar kalkmaz sağ ayağınızın baş parmağını sol elinize alın, sağ elinizle burnunuzu tutup üç kez: «Allahım beni baştan yarat, beyaz değil bronz yap!» deyin.
2. Güzelce kahvaltınızı edin, çocuklarınız ve kocanızla helallaşın, sonra da güneş yağınıza —bulabilirseniz— bir miktar benzin katın.
3. Güneşin altına uzanıp, bu güzel kokulu karışımı bütün vücudunuza yedire yedire yayın ve ayaklarınızdan doğru hafif bir kibrit çakın.
4. Şu anda tüm gövdenizi tatlı bir sıcaklık sarmakta, sizi görenler şırrak diye düşüp bayılmaktadırlar. Evet, evet, yanıyorsunuz. Hem de Marmara çırası gibi!.. İşte şimdi sabahki duanız kabul olacak ve Allah baba sizi baştan, bu kez kömür olarak yeniden yaratacak.
