Hızlı gazeteciler çabuk tükendi

PARİS — 30 Eylülde basın yaşamına büyük umutlarla başlayan günlük gazete La Truffe, altı haftalık bir can çekişmeden sonra yayınına ara verdi. İlk sayıları 130 bin okuyucu toplamayı başaran La Truffe, reklam almayı reddeden, tam bağımsız, güncel haber dışında kimsenin el atmaya cesaret edemediği yolsuzluk dosyalarını işleyen değişik bir kara mizah yayını olmak hedefini güdüyordu. Fakat yeterince çarpıcı ve etkin bir içerik gösteremeyince, son sayılardaki satışı 8 bine kadar düştü ve mali kaynakların kuruması nedeniyle 19 kasımda, "şimdilik" kaydıyla son sayısını yayımladı.

Jacques Séguéla'nın, henüz Eurocom tarafından satın alınmadan önceki reklam şirketi RSCG tarafından büyük bir kampanya ile yayın dünyasına giren La Truffe, tüm medyalar tarafından desteklenmiş ve kamuoyunda olumlu bir izlenim bırakmıştı. Ancak, Le Quotidien de Paris, L'Express, Le Monde ve La Tribune gibi kurumlardan gelen 20 deneyimli, 20 deneyimsiz gazeteci kadrosuna rağmen söz verdiği çarpıcı tempoyu tutturamayınca, başlangıçta aldığı tirajı yitirdi. Son sayının başyazısında Yazı İşleri Müdürü Jean Schalit, gazetenin durumundan tümüyle kendilerini sorumlu tutarak, yeterince hazırlanmadan çıkardıkları yayının hedeflerini gerçekleştiremediğini belirtiyor.

Renkli ve ofset basılan La Truffe, kendi biçeminde ilk deneydi. Mali kaynaklarını, gazeteyi çıkaranların koydukları 7 milyon frank dışında, 20 bin okuyucu hissesi ve Actuel, VSD gibi kuruluşa ortak olan diğer medyalardan sağlamayı, reklam almadan yaşamayı amaçlamıştı.

Reklam almadan yaşamak aslında Fransız basınında görülmemiş bir durum değil. Fransa'nın dünyaca ünlü haftalık siyasal mizah gazetesi "Le Canard Enchaine", sırtını büyük sermayeye dayamadan, reklamsız ve tümüyle kadrosundaki gazetecilere ait olarak 76 yıldır yaşıyor. 100 bin dolaylarındaki satışı ile şimdiye değin bir cumhurbaşkanını (Valery Giscard d'Estaing) koltuğundan etti ve pek çok hükümeti ortaya çıkardığı yolsuzluklarla salladı.

Aynı paralelde bir yayın organını daha renkli ve geniş teknik olanaklarla çıkarmak isteyen La Truffe ise, karşı çıktığı televizyonun ve diğer yayınların basmakalıp bir kopyası olmaktan ileri gidemedi. Çıkışı gibi batışı da diğer medyalarda büyük yankı uyandıran gazetenin soluksuz kalmasına, tüm mali kaynaklarını başlangıçtaki reklam harcamalarına seferber etmesi de gösteriliyor. Yaklaşık on gün önce, klasik güncel gazete biçeminde politika, dış haberler, kültür gibi bölümler yayımlamaya başlayan La Truffe yeniden yapılanmak üzereyken, mali tıkanıklık nedeniyle basımını durdurdu.