Sigorta pahalılığa yetmiyor

PARİS — Fransa, 56 milyonluk bir ülke. Şu an devletin iş ve işçi bulma kurumuna kayıtlı işsiz sayısı: 2 milyon 796 bin. Başka bir deyişle, ülkenin iş gücünü oluşturan kesimin yüzde 9.7'si çalışan toplumun dışına itilmiş bulunuyor. Ulusal İstatistik Kurumu, 1992 haziran ayına kadar bu yüzdenin yüzde 10'a, işsiz sayısının da 3 milyona erişeceğini öngörmekte. İşsizler, çeşitli ölçütlere göre belirlenen bir sıralamaya göre ilk aylarda son ücretlerinin yüzde 90 ila 80'ini, son aylarda ise yüzde 70 ila 60'ını, söz konusu sigortadan alıyorlar. 2 yılın sonunda ise, sigorta ödemeyi kesiyor. Bu iki yıllık süre içinde yeniden iş bulamayanlar, "dayanışma fonu" denilen ve günde 70 ila 100 franklık (70 bin ila 100 bin TL) bir "asgari devlet yardımı" alıyorlar. Fransız Sosyalist Partisi'nin kabul ettiği bir yasaya göre hiçbir geliri olmayan her kişinin, 2300 franklık (2 milyon 300 bin TL) bir "yoksulluk yardımı" hakkı var.

Bu sayılar, Türkiye gibi bir ülke için, devletin "havadan" verdiği paralar gibi görünebilir. Ancak en düşük kiranın, 5 metrekarelik odalar için 1 milyon liradan başladığı Fransa'da, kemikli etin kilosunun 60 bin, en düşük bir kahve fiyatının 6 bin lira olduğu bu diyarda, insanları geçindirmiyor, öldürmeden süründüren bir yoksulluk içinde yaşatıyor.