Enrico Maciaslı seçim kampanyası
Cumhuriyet · 24 Şubat 1992
Marsilya O.M. futbol takımının, Adidas ayakkabılarının ve daha bir sürü başka şirketlerin sahibi Bernard Tapie, Cumhurbaşkanı François Mitterrand'ın eski göz bebeği ve yeni göz ağrısı olarak Sosyalist Parti saflarından bağımsız, ama sosyalistlerle birlikte hareket eden bir milletvekili. Halk arasında büyük bir sempatizan grubu olan Tapie, başarılı bir işadamı, başarılı bir politikacı. Ulusal Cephe lideri Jean Marie Le Pen'in ise can düşmanı.
22 martta yapılacak bölge seçimlerinde, Marsilya'yı içine alan Var eyaletinde büyük bir düşüş kaydeden Sosyalist Parti, Bernard Tapie'nin tarafsız sosyalist yakınlığından yararlanarak bu eyaletteki aday listesini parti eliyle belirlemek yerine onun yapacağı bir aday listesini desteklemek kararını almıştı. Kısacası bu bölgede Bernard Tapie, "Cumhurbaşkanlığı Tercihi" adı altında bağımsız bir liste ile seçimlere katılmak ve kampanya yürütmek üzere sosyalistlerden açık kart elde etmişti.
Genç ve yakışıklı politikacı, türlü çeşitli maceralardan sonra geçen hafta, "Güney Enerji" adı altındaki siyasal görüşünün bölge konseyine girmek üzere seçimlere katılan aday listesini açıklamış bulunuyor. Bozacının şahidi kim olur? Elbette şıracı. Adidas ayakkabılarının sahibi Bernard Tapie'nin liste başı ise ünlü modacı Daniel Hechter. Fakat seçim adayları sıralamasından çok bir "varyete" programını andıran Tapie'nin listesinde, bizim gençliğimizin sarışın bombası Mylene Demongeot da üçüncü sırada. Onuncu sırada ise Türkiye ve Fransa'da "Bütün dünya çocukları, silahlarınızı atın ve yaşamaya bakın" (Enfants de tous pays...) diye başlayan şarkısıyla pek tanınan Mağrip asıllı şarkıcı Enrico Macias var. Bernard Tapie'nin, bizim İbrahim Tatlıses usulü aday listesi açıklandıktan sonra Sosyalist Parti safları epeyce karıştı. Bölgenin en önemli kenti Marsilya'nın belediye başkanı ve Sosyalist Parti'nin "büyük başlarından" Robert Vigouroux, nazik bir dille, "Başka tür bir listeyi tercih ederdim, ancak kişisel oyumu parti disiplini gereği yine de Bernard Tapie'nin listesine vereceğim" dedi. Vigouroux kadar nazik olmayan bazı sosyalistler, Mitterrand'ın desteklediği bu renkli politikacıyı sert bir dille eleştiriyor ve "şaklabanlıkla" suçluyor, politikanın müzikhol sahnesi olmadığını ileri sürerek ateş püskürüyorlar. Bernard Tapie'nin şaşırtıcı "varyete" listesi karşısında en koşulsuz Tapie yandaşları bile küçük dillerini yutarken Tapie türü seçim kampanyası, hiç umulmadık birisi tarafından desteklendi. Hırçınlığı ve kendisini beğenmişliğiyle tanınan kadın yazar Marguerite Duras, televizyon kameralarının içine baka baka, "Ben," dedi, "Bernard Tapie'ye bayılıyor ve her yaptığını beğeniyorum. Onda bakan olacak bir yetenek var. Her alanda bakan olabilir, hatta kültür bakanı bile olabilir. Ben Tapie'yi istiyorum!" Adidas'ın patronuna bayılan Marguerite Duras, herkese karşı böyle hoşgörülü değil. Le Pen, Boris Yeltsin, Arafat ve Georges Habbaş'tan nefret ediyor. Fransız patinaj yıldızları Duchesnay, Mitterrand, sosyalizm ve Paris belediye başkanı Jacques Chirac'a iyi not veriyor, son olarak "Aşık" (L'Amant) kitabını sinemaya uyarlayan yönetmen Jean Jacques Annaud'ya tahammül edemiyor. Kendisi için "Kötü yürekli bir kadın" diyen ve Türkiye seyircisinin "Ayı" filminden tanıdığı Jean Jacques Annaud, Marguerite Duras'nın gerçek yaşantısını anlattığı "Aşık" kitabından son olarak müthiş güzellikte bir film yaptı. Paris seyircisinin görmek için uzun kuyruklar oluşturduğu bu filmi, Marguerite Duras, henüz gidip görmeyi reddediyor. Belki gidip Bernard Tapie ile seyreder, sonra da yönetmen Annaud'yu birlikte eleştirirler. Yaşadığımız günler, bir "Al gülüm, ver gülüm," dünyası değil mi...
