Bir mitosun sonu

İKİNCİ ve son turu dün yapılan genel milletvekili seçimlerinin sonuçları, Fransa siyasal tarihinin önemli bir sayfasını kapattı. Cumhuriyetçi Birlik (RPR) ve Demokratik Birlik (UDF) partilerinin oluşturduğu merkez sağcı, muhafazakâr koalisyonun seçimlerde kazandığı ezici zafer, parlamentoda salt çoğunluğun çok ötesine geçerek yerel basın tarafından "kesin çoğunluk" tanımlamasına hak kazandı.

Alınan ilk sonuçlara göre, 577 üyeli mecliste tam 482 sandalye kazandı. Katılma oranı geçen Pazar günü yapılan birinci tur oylamanın hemen hemen aynı düzeyinde kalmakla beraber (yüzde 69) oy kullanan seçmen kitlesinde belli bir tutum farklılığı gözlendi. Bu kez, sosyalist seçmen bazı adayların meclis kalması için büyük gayret gösterdi. Buna karşın, başta dışişleri bakanı Roland Dumas olmak üzere, birçok ünlü parlamento dışında kaldı. Seçimlerden, Gaullist RPR en büyük parti olarak çıktı.

Sosyalist Parti ileri gelenlerinin, ünlü deyimi "sol halk"ı, Sosyalist Parti'ye duydukları küskünlüğü bir yana bırakarak sol değerlere sahip çıkmaya ve oy vermeye çağırmaları sonuç vermedi. Ve ikinci turda sağ koalisyonun ezici zaferini göreceli kılmaya yönelik Sosyalist oylar, sonucu değiştirmedi. Jacques Chirac ve Valery Giscard d'Estaing'in önderliğindeki sağın dönüşü, Fransa'ya on yıldır uzak kaldığı "geleneksel muhafazakâr" politikayı geri getiriyor. Ancak, 1995'teki cumhurbaşkanlığı seçimlerine aday Chirac, başbakan olarak yakın arkadaşı ve yandaşı, İzmir doğumlu Edouard Balladur'ü istiyor.

Sosyalist Cumhurbaşkanı, iki yıl daha birlikte devlet yöneteceği yeni sağ iktidarla geçinmek niyetinde olup olmadığını, aslında başbakanı atama sürecinde belli edecek. Eğer Jacques Chirac'ın isteği doğrultusunda Edouard Balladur'ü hükümeti kurmakla görevlendirirse, Mitterrand'ın seçim sonuçlarının etkilendiği ve sağ iktidara "kendisine dokunulmamak" koşuluyla taviz verdiği anlamı çıkacak. Chirac'ın istememesine rağmen kendisini başbakan olarak atar ya da sağ koalisyonun ikinci ortağı ve aynı zamanda rakibi Giscard d'Estaing'in partisinden biri seçerse, o zaman yeni iktidarı içinden karıştırmak ve mücadele etmek arzusunda olduğunu belli edecek.

[Fotoğraf altyazısı: CHIRAC KEYİFLİ Bir buldozer gibi sosyalistleri ezip geçen 'sağ birliğin' liderlerinden Jacques Chirac, zafer sarhoşluğu içinde sokakta kendisine gösterilen sevginin keyfini çıkarıyor.]