De Gaulle'den kaleci Tapie'ye

YIL 1967. Bir cuma akşamı, Cumhurbaşkanı De Gaulle ya da diğer namıyla “Büyük Charles”, bakanlarla toplantısını kısa kesip, hafta sonlarını geçirdiği Colombay'deki kır evine kapağı atmakta sabırsızlanıyor. Kültür Bakanı Andre Malraux'nun ise danışmak istediği daha pek çok konu var. Yazar Malraux, De Gaulle'ün “Haydi bitirelim, dört saatlik yolum var,” uyarısına, “Niçin uçakla gitmiyorsunuz? Böylece toplantıyı yarıda bırakmayız” önerisini getiriyor. Büyük Charles, “Uçağa param yetmez, Andre. Cumhurbaşkanlığı aylığı o kadar yüksek değil,” diyor. Malraux, ısrarla “Bu sorun değil. Sanayici dostlarımız emrinize bir uçak vermeyi seve seve kabul eder!” De Gaulle, kaşlarını çatıyor, “Özel kişilerin servetlerinden yararlanmak için Cumhurbaşkanı olmadım!”

Yıl 1978. Fransa Cumhurbaşkanı Valery Giscard d'Estaing'in Afrikalı lider Bokassa'dan avuç avuç elmas armağan aldığı ve bunları gizli tuttuğu ortaya çıkıyor. D'Estaing bu olayla 1979 seçimlerinde koltuğunu François Mitterrand'a devrediyor.

Yıl 1994. Mali skandallarla darmadağın olan Fransız Sosyalist Partisi'nin, 1995 seçimlerinde dişe dokunur bir cumhurbaşkanı adayı yok. Fransız solunun göz bebeği, Mitterrand'ın dostu işadamı Bernard Tapie, hakkında açılan tüm yolsuzluk ve düzenbazlık davalarına karşın, kamuoyunda cumhurbaşkanlığı adaylığına doğru sivriliyor. Ancak mahkeme, Tapie'nin beş yıl kamu görevlerine atanamaması ve seçimlere katılamaması yasağını koyuyor.

Tapie, bugün çizdiği tabloyla Fransız siyasal tarihinin en çamura bulanmış kişilerinden biri. Oysa Mitterrand, Büyük Charles'dan sonra Fransa'nın çıkardığı en büyük devlet adamı sayılıyor. Tapie de halk tarafından seviliyor. Toplumlar mı değişti, yoksa değerler mi?