Dramın öteki adı Orly
Milliyet · 26 Aralık 1994
BAŞKENTİ havaalanına bağlayan yollar tıklım tıklım. Bu gece Noel. Birbirlerinden uzak […]ar, bir çam ağacının altına, sevdiklerine […]ları koyacaklar. TSİ 14.45. Çıkış […]önünde, çoğu Fransız yurttaşı […], ana vatandan gelecek akrabalarını, […]kliyor. Air France'ın uçağı gecikiy- […]liriyor ve Cezayir uçağını […]ma yapılacağını bildiriy- […] bir uğultu yükseliyor. […] mı düştü? Yoksa
[…]dia adlı bir genç kız […] kardeşiyle küçük […] Kardeşim astım hastası. […]r. Ona ne yaparlar […]olcu sahipleri için özel bir […]ada büyük bir masa. Air […]üdürü Christian Blanc, […]ine yerleştirilen ekranlardan, […]ğı haberi, yolcu bekleyenlere […]itirmeden. Saatler ilerledikçe, […]ehin adları sıralanıyor ekran- […]urtulanlar, sevinçlerini sesli […]ınıyorlar. Çünkü kalanların […]rcasına ağır. Gece oluyor […] suları, sandviçler dağıtılıyor. İnsanlar, evlerine dönmeye razı edilmeye çalışılıyor. Kurtulan rehinelerin yakınları gidiyor.
Uykusuz bir Noel gecesi geçiyor Orly'de iki polisin kapıda beklediği özel salonda. Sonuçta elliye yakın insan karşılıyor yeni günü, kıpkırmızı kesilmiş gözleri, anlamsız bakışlarıyla. Uçaktaki 40 Fransızın akrabaları bunlar.
Uçakta iki kişinin öldürüldüğü haberi, yeni çığlıklara, hıçkırıklara neden oluyor.
KURBAN POLİS
Ajansların bildirdiğine göre, salıverilen yolculardan biri, uçakta bulunan bir polisin, dinci militanlar tarafından öldürüldüğü sahneyi anlattı. Militanların, polisin tüm yalvarmalarına rağmen, onu diğer yolculardan ayırdıklarını kaydeden yolcu, yaşadıklarını şöyle anlattı:
"Polis, onlara sürekli kendisini öldürmemeleri için yalvarıyordu. Sürekli (Beni öldürmeyin. Evliyim ve bir çocuğum var) diyordu. Ancak militanlar onu dinlemediler ve kafasına bir kurşun sıkarak öldürdüler. 10 yaşındaki kızım da olaya tanık oldu. Korsanlar salıverilmemize karar verdiklerinde, yerde yatan cesedin üzerinden atlamak zorunda kaldık."
