Mezarsızlar

Bugünlerde kafama sarışın bir plak takıldı, ne etsem, ne yapsam hep onu düşünüyorum. Söküp atmaya çalışmak yerine, takıntımın üstüne gitmeye karar verdim ve müzikalin İspanyolcasını da pek severim, koydum teybe, gün boyu bizim sarışının öyküsünü dinliyorum. Müzikal deyince, hangi sarışından söz ettiğimi herhalde anlamışsınızdır. Eva Peron'dan elbette. Havva Peron da diyebilirsiniz aslında kendisine. Fark etmez.

Ne gariptir ki müminleri birbirine 'kâfir' diyen tüm tek tanrılı dinler, insanoğlunun cennetten kovulmasında suçlunun bir kadın, yani Havva olduğu konusunda hemfikirdirler!

Cinsimin 'günahın kaynağı' olarak tanımlanmasını, elbette kabul etmiyorum. Eğer ortada bir günah varsa, erkeklerin de kadınlar kadar suçlu olduklarını düşünüyorum. Ancak dünya tarihinden gelip geçmekte olan iktidar sahibi kadınlara bakınca, sanki Havva efsanesini doğrulamak için özel olarak çaba harcadıklarını görüyorum. İşte Eva Peron, o sarışın Havva'lardan biri olup, başka bir sarışını anımsattığı için kafama takıldı bugünlerde. Eva Peron, hırsız ve ahlaksızdı. Ancak halkına kendisini 'Azize' diye yutturmayı başardı. Karı Eva, işçilere, yoksullara, hastalara 'canlarım' diyor, koca Juan kanlarını emiyordu. Halk, hep koca Peron tarafından sömürüldüğünü sandı ve karısına taptı. Öylesine taptı ki... Eva Peron'a tapılmasını istemeyen Arjantin devleti, yok etti cesedini.

Eva Peron, kanserden öldü. Milyonlarca insanın saçını başını yolarak ağladığı bir törenle gömüldü. Çok görkemli bir anıt mezar yapılacağı sözü verildi halka. Derken bir gece, ceset mezardan çalındı. Bir daha da bulunamadı. Ceset olmayınca, anıt mezar yaptırmak için de gerek kalmamıştı.

Sizin anlayacağınız, Arjantin halkına Havva'nın mezarı, yani tapınacak bir tapınak sahibi olmak fırsatı verilmedi. Zaman geçti, dokunulmaz bir ilahelik yerine, uluslararası bir müzikal hak etti Eva Peron. Müzikal film oldu, Madonna başrolü oynayınca, her şey yerli yerine oturdu, yapay Evita efsanesi kendisine çok yakışan kimliğine kavuştu.