Biraz ciddiyet lütfen!

24 Mart 1993 tarihinde, Paris muhabiri olduğum Milliyet gazetesine şu haberi geçtim: "1989 yılında Fransa Cumhurbaşkanı

Mitterrand ile İspanya Başbakanı Gonzalez düzeyinde görüşmelerle başlatılıp

her iki ülkenin jandarma komutanlıklarının sürdürdükleri işbirliği, ETA'yı bir plan dahilinde yok

etmeyi öngörüyordu. 1990 yılında imzalanan bu 'askeri' işbirliğinin ilk aşamasında, ETA genel kurmayını oluşturan dört kişinin tutuklanması gerekiyordu.

Aralarında 'Pakito' kod adıyla bilinen bir numaralı ETA lideri Fransisco Mugica Garmendia olmak

üzere bu dört kişiden üçü Fransa'da, biri İspanya'da ele geçirildi. ETA lideri Mugica Garmendia ve

iki yardımcısının mahkemesi geçen hafta Fransa'da başlamış bulunuyor. Üç terörist bu

ülkede, cinayetten değil, bir terör örgütüne üye olmaktan, silah bulundurmaktan ve güvenlik

güçlerine ateş açmaktan yargılanıyorlar. Fransa'da verilecek hapis cezalarının bitiminde, kendilerini

isteyen İspanya'ya iade edilerek, işledikleri cinayet ve diğer suçlardan yargılanacaklar..."

PKK lideri Abdullah Öcalan'ın İtalya seferinden bu yana, başta basınımız olmak üzere tüm Türkiye'de, cinnete varan bir "Niye iade edilmiyor?" infiali yaşanmakta. Cinnet diyorum, başta İtalya olmak üzere Avrupa ülkelerinin tarafımıza yaptığı haksızlığa yönelik yorumlar ciddi temellere dayalı bir itiraz dizisi olmaktan çok, İtalyan Başbakanı'nı 'Dallama' diye adlandırmaktan, yakası açılmadık küfürlere ve en kötüsü de, 'aleyhimize' olan örnekleri bile 'lehimize' sanan bir mantıksızlık zincirinden ibaret. İbret verici son yanılgıya bir büyük gazetemiz düştü ve: 'İkiyüzlülük belgesi' manşetiyle verilen: 'ETA'ya iade, PKK'ya gelince insan hakkı' haberinde, Fransa'nın İspanya'ya

iade ettiği ETA teröristleri sıralanarak, iki ülkenin terör konusunda 20 yıldır işbirliği yaptığı vurgulandı.

Ne yazık ki, Fransa ile İspanya'nın ETA terörüne karşı başlattığı işbirliği yalnızca sekiz yıl önce başladı. ETA örgütü, İspanya'da 1968 yılında kurulmuş

ve Franco zamanında kendisine içten ve yakın desteğini esirgemeyen Fransa tarafından, demokrasiye geçen İspanya'da 1982'de iktidara gelen sosyalistlere rağmen, 1989 yılına değin müsamaha edilmiştir.

ETA komandoları, İspanya'da rehin aldıkları kişileri Fransa'da saklayabilmiş, İspanya'da cinayet işledikten ya da bombalı suikast düzenledikten sonra sınırı geçerek bu komşu ülkede, ellerini kollarını sallaya sallaya dolaşabilmişlerdir. Oysa demokrasiye geçiş süreciyle birlikte federal bir devlet yapısını kabul eden İspanya'da, Fransa ayrılıkçı ETA'ya destek verirken, on yedi özerk bölgenin varlığı kabul edilmişti.

Katalonya'da Katalan, Bask Ülkesinde Bask bayrağı dalgalanıyor ve yerel diller resmileştirildiği gibi,

tüm yer ve işaret levhaları hem İspanyolca hem bölge dilinde yazılıyor, ETA'nın siyasal kanadı

Herri Batasuna seçimlere katılıyordu.

Fransa, İspanya ile teröre karşı işbirliği yapmaya ne zaman razı oldu bilir misiniz? İspanyol hükümeti, ETA militanlarını yasadışı yollardan 'temizleyen' kontrgerilla örgütü GAL'i dağıtıp sorumluları yargılamaya başladığı ve ETA'ya resmen 'diyalog' çağrısı

yapıp masaya oturmayı kabul ettiğinde. Dolayısıyla teröre karşı federal bir devlet yapısı içinde çözüm

bulan İspanya, üniter Türk devletinin PKK sorununa örnek oluşturamaz, bir. 30 yılda 800 cinayet

işleyen ETA ile 10 yılda 30 bin cana mal olan PKK aynı kefeye konamaz iki. Devamı yarına.