Kendi basınları bile rahatsız

Fransa Meclisi'nde kabul edilen soykırım yasası, Fransız basınında geniş biçimde yer aldı. Büyük gazeteler, böyle bir kararın meclisten geçmesini "siyasetin tarih yazmaya kalkışması" olarak değerlendirip eleştirdiler.

(Başyazı): "Böyle bir yasa belki gereksizdi. Ama Ankara hükümeti, Türkiye-Fransa ilişkilerini ciddi bir krizle tehdit etmek yerine, tabuları yıkmaya başlayan yeni Türk tarihçilerinin bulguları üzerine düşünmeye çalışmalıdır. Böyle bir bellek çalışması kolay değildir. Fransa, Vichy hükümetinden Cezayir Savaşı'ndaki karanlık sayfaları dolayısıyla bu zorluğu bilir. Ancak Türkiye dört dörtlük bir Avrupa gücü ve AB'nin tam üyesi olmak istiyorsa, bu bellek çalışmasını yapmak zorundadır."

(Başyazı): "Türkiye, demokrasi ya da insan hakları konusunda en küçük bir eleştiriyi kabul etmiyor. Ancak Fransız Parlamentosu'nun çıkardığı bu yasa, hiç kimsenin işine yaramayacak. Fransa, Türklerle Ermeniler arasındaki bu yüz yıllık husumetin hakemi olmamalıdır. Ulusal meclisimizin görevi, böyle bir hakemlik değildir. Tarih, siyasal hesaplarla yazılmaz."

Ankara hükümetinin savurduğu misilleme tehditleri, şimdilik ticari odakları pek korkutmuyor. İlk tasarı meclisten geçtiğinde, yükselen öfke sesleri çabuk susmuştu. Türkiye'de yaşayan 80 bin Ermeni vatandaşı ise herhangi bir heyecan göstermiyor. Ermeni gazetesi genel yayın yönetmeni Hrant Dink, "Tek bir Türk'ün tarihi gerçekleri kabul etmesini, 1000 yabancı parlamentonun çıkaracağı yasalara yeğlerim. 87 yıl sonra her şey için çok geç" diye konuşuyor.

Parlamentonun çıkardığı yasa, yasadan çok bir kararnameye benziyor. Oysa Anayasa, parlamentoya kararname oylama yetkisi vermiyor. 21. yüzyılda parlamentonun çıkardığı bu ilk yasa, şimdilik tümüyle sembolik bir değer taşıyor.

LE PARISIEN: "Sonunda oldu. İki yıllık tartışma, sıçrama ve Ermeni seçmenlerin yoğun olduğu bölgelerdeki milletvekillerinin lobicilik çalışması sonucunda ve çekimser bir hükümete karşı, Ermeni Soykırımı resmen tanındı."