Alçak ve yüksek aşklar

1948 yılında, Anna Magnani ile Roberto Rosselini, Roma'daki ünlü Excelsior Oteli'nin bir süitinde kalmaktadırlar. Hatta ev yerine oturdukları otelin yönetimi, Magnani'nin hatırına köpeklerini bile sineye çekmiştir; görkemli süitte Rosselini, Magnani ve üç adet fino yaşamaktadır. İşte o günlerde Rosselini'ye, İngrid Bergman imzalı bir mektup gelir:

"'Açık Şehir Roma' ve 'Paisa' adlı filmlerinizi gördüm, gerçekten çok beğendim. Eğer İngilizceyi çok iyi konuşan, Almancayı unutmamış olan, Fransızca söyledikleri kimse tarafından anlaşılmayan ve İtalyancada yalnız 'Ti amo!' demeyi bilen İsveçli bir aktrise ihtiyaç duyarsanız, İtalya'ya gelip sizinle çalışmaya hazırım!"

Rosselini, İngrid'i Roma'ya getirtmektense kendisi Hollywood'a gidip görüşmeye karar verir, ancak kıskançlık krizleriyle ünlü Anna'dan habersiz gidecektir. Yolculuk sabahı Anna uyurken kalkar, ayaklarının ucuna basa basa kapıdan çıkmaya hazırlanırken Magnani uyanır ve: "Roberto nereye gidiyorsun?" diye sorar. Rosselini'nin aklına gelen ilk yalan: "Villa Borghese'ye köpekleri gezdirmeye!" olur.

"Sabahın köründe mi?"

"Şu yeni film var ya, uyku tutmuyor."

Ve bir gün Federico Fellini'nin çok sevdiği ve ustası saydığı Rosselini'nin bu öyküsünü, karısı Giulietta Massina'nın yanında, kendisiyle röportaj yapan gazeteci Costanzo Costantini'ye anlatacağı tutar. Fellini güler, gazeteci çok güler, ama masada birden Giulietta'nın sesi duyulur:

"Federico, çok güzel anlattın ama bir şey söylemeyi unuttun!"

"Neyi unuttum, Giulietta?"

"Rosselini'nin bir alçak olduğunu söylemeyi! Sanki Roberto'nun Anna'ya yaptığını onaylar gibisin!"

"Ne ilgisi var Giulietta, ben Rosselini'nin bir anısını anlattım!"

"İlgisi var, ilgisi var. Rosselini'nin alçak olduğunu söylemiyorsun, çünkü sen de aynı şeyi bana yapabilirsin!"

adayan Giulietta Massina, büyük yönetmenin ölümünden sonra onun da uzatmalı bir metresi olduğunu ve yıllarca ve yıllarca 'çift evli' bir yaşam sürdüğünü öğrenecekti. Tek farkla: Fellini de yalan söylemiş, ama 'alçaklık' yapmamıştı.