Maşallah "Requiem"i

Cara Donatella,

Paris'e bahar, senin mektubunla geldi! Geçen cumartesi sabahın köründe kalktım her zamanki gibi. Gözlerim kamaştı birden. Şaşkınlıkla pencereye yaklaştım, ne oluyoruz diye. Uyku sersemi, odama yansıyan ışıktan ödüm koptu. Son zamanlarda öyle karamsarım ki bir tuhaflaştım. Bahar güneşinden önce, nükleer santraller düştü aklıma. Biliyorsun Fransa, nükleer santral dolu. Hatta dünyada yüzölçümüne oranla en çok santrali olan ülke burası. Bütün bir kış öylesine karanlıkta uyanmaya alıştık ki Paris'te; santrallerden biri patladı, benim evin içine radyoaktif ışık yansıyor sandım. Kuşkuyla güldüğünü görür gibiyim. Ama işte, içtenlikle itiraf etmem gerekirse, Türkiye'de kriz patladığından beri benim de sigortalarım attı. Her an yeni bir felaket olacakmış gibi yaşıyorum. Neyse, lafı uzatmayayım; evimi ve ruhumu dolduran aydınlığın, nötron bombası, nükleer patlama ya da deprem sonrası rafineri yangını sonucu olmayıp, tam tersine dört gözle beklenen bir güneş ışığı olduğunu anlayınca Donatella'cığım, gazetelerimi alıp bizim meydandaki Pınar kahvesine taşındım. Güneşin altına yayıldım, açtım bizim Milliyet'in Almanya baskısını. Bir de ne göreyim? Senin bana yazdığın "İnşallah Baladı". Tam o sırada bir serce minik tuvaletini, tak diye Maşallah "Requiem"i yazının üstüne bırakmaz mı? Uğurdur, bilirsin. Sevinçle yukarı kaldırdım gözlerimi, uğur sahibini aramak üzere, a, ıhlamur ağaçları yeşermiş meğer, çiçege durmaktalar!

İşte benim baharım böyle geldi Donatella'cığım. Paris'in Istanbul'dan farkı, "inşallah" ile "maşallah" arasındaki ayrım aslında. Hani sen bizim ellerde her şeyin "inşallah" umuduna kaldığını yazıyorsun ya, burada tam tersi:

Maşallah Paris'te hiç deprem tehlikesi yok. Maşallah öyle bir yağmur yağdı ki, Seine Nehri taştı! Maşallah hükümet sağlam, para kuru sabit. Maşallah ekonomi kapı gibi, istihdam tırısta, gayrı safi milli gelir dörtnala. İşsizlik eski bir kabus, zaten işsizlik sigortasının maşallahı var. Maşallah devlet para çokluğundan ne yapacağını bilemiyor; hiç çalışmamışa, çalışmayı aklına bile getirmeyene, sokakta yatıp kafaları çekmek isteyene bile "asgari insanlık" yardımı olarak her ay 312 milyon Türk Lirası ödüyor. Üstelik yerli yabancı herkesin, tek kuruş ödemeden "evrensel sağlık" sigortası olacak yakında! Yasanın eli kulağında, ha geçti ha geçecek. Burada parlamento, bazen bir günde üç yasa falan kabul ediyor, maşallah. Hayret bir şey, hiç krize girmeden yasa çıkarıyor adamlar! Hem de hepsini uyguluyorlar! Evet, yanlış duymadın, uyguluyorlar!

Senin anlayacağın, "inşallah" döneminden bir türlü çıkamayan Türkiye'ye nispet yapar gibi Fransa'nın paçalarından "maşallah" akıyor. Üstelik nazar boncuğu bile takmıyorlar! Adaletin bu mu dünya, diye bağırasım geliyor bazen vallahi.

Adamlar öyle kafir ki, "inşallah" demeleri gereken tek alanda, deli danaları bile Allah'a havale etmiyorlar. Ha bire de bire her bir dört ayaklının şeceresini çıkarmakla uğraşıyor, önlem diyor başka bir şey demiyorlar. Allah da kızdı, her gün yeni bir danayı delirtiyor. Ya da bir koyunu şap ediyor. Başka haber olmadığı için gazeteler, radyolar, televizyonlar bazı günler yalnızca tek bir koyun ya da dana için yayın yapıyorlar! Inan bana Donatella, Fransa bazen sıkıntıdan patlıyor.

Ve ben de beraber. Oysa Türkiye; kaygıları, krizleri, korkuları ve felaketleriyle dopdolu, ama sıkılmaya zaman olmayan ülke. Ve seninle ben, bilirsin her şeye göğüs gereriz de kahramanca, bir sıkıntıya gelemeyiz! İşte sen bu yüzden dönüp geliyorsun hep güzel Italya'ndan, ben Türkiye'yle yaşıyorum Convention Meydanı'nın ortasında. Mayıs ayında görüşeceğiz. Çok bir şey kalmadı.

Doğumgünü partimi düzenleme önerine gelince... Kriz yüzünden bu yıl yaşımdan iktisat yapmaya karar verdim! Bulunduğum yaşı muhafaza ediyorum. Ekonomik durum düzelirse, yeni bir yaş alacağım kendime. Bu formülü müthiş beğendim. Ve yeni bir yaş masrafına girdiğim takdirde, önerin kabul, sen düzenleyeceksin ambalaj törenini. Tüm şom ağızlara hodri meydan! Güzel gözlerinden öperim. MGK.