Hazırlık

Radikal'in birinci gününden öteye bu köşede yayımlanan makalelerimde, yani altı yıldır şu tümceyi kaç kez yazdım: Siz bu satırları okurken, naçiz yazarınız Türkiye göklerinden ayrılıyor... İşte yine böyle bir gün, bugün.

Yine 159. maddeden açılan bir dava için geldiğim İstanbul'dan ayrılıyor ve görev yerim, Paris'e dönüyorum. Hem de bu kez, zamanımın çoğunu geçirdiğim kente varmak için sabırsızım. Çünkü, aziz okurlarım, bir mücadele başlatmaya gidiyorum: Hükümetin Mini Demokrasi Paketi diye yutturmaya çalıştığı, kalın ve faşizan yasa değişikliğine karşı Avrupa'da, Avrupa'nın insanlara tanıdığı ve Türkiye'yi de bağlayan tüm yasal haklarımı sonuna kadar kullanarak dövüşeceğim. Çünkü artık yetti. Çünkü, bu hükümetin 312 ve 159. maddelerde öngördüğü genişleme, ifade özgürlüğünün büzülmesinden başka bir yaptırım değil. Çünkü eğer bu hükümet, eleştirenlerin 'ağzını büzme' operasyonunda başarıya ulaşırsa, Türk basını yalnızca televolecilerin elinde kalacak.

Çünkü, yalnız benim hakkımda ve yalnız 159. maddeden, altı yıllık yazarlık yaşamımda altı ayrı dava açıldı. Radikal'in 'iftihar listesi'nde yer alan 12 yıl hapislik iki dava, halen devam edenler. Sonuçlananlar sayılmadı. Ve bağımsızlığı bugüne değin hiçbir hükümet ve hiçbir Adalet Bakanı'nın işine gelmeyen Türk yargısının iradesiyle beraatle sonuçlansalar da, biten davaların açılmış olması bile cumhuriyetim diyen bir devlet, demokratım diyen bir hükümet ve tabii her şeyden önce adaletim diyen bir Adalet Bakanlığı adına, çünkü çoğu Hikmet Sami Türk ve şürekâsı tarafından açılmıştı, yeterince kapsamlı bir utançtır.

İşte bu utancı Türkiye'ye yaşatıp, daha da yaymak ve duvarlaştırmak isteyenlere karşı,

tek başıma kalsam bile, sonuna kadar

direnmeye kararlıyım.

Size hep, tek bir insanın bile sisteme karşı durabileceğini, hatta üstesinden gelebileceğini söylerim. İşte şimdi, söylediklerimi yapmak zamanı.. Gelişmelerden elbette hep ve ilk, sizlerin haberi olacak.

Şans dileyin bana.