Dişi Quasimodo: Pigalle'in kamburu (1)

Tüm fahişeler dindardır. Çünkü duaya ve tanrıya en çok onların ihtiyacı vardır. Fuhuşun dinle ilişkisi; Yan ile Yin, aydınlıkla karanlık, iyiyle kötünün karşıt bütünlüğüdür. Tek tanrılı dinler fuhuşu günah ilan eder ve fahişenin ömrü, günah koyucuya günahkârlığını bağışlatmaya çalışmakla geçer.

Fransızlar, fahişeleri sevgiyle andıkları zamanlarda, 'küçük kadınlar' diye çağırırlar. Küçük kadın, aslında geçen yüzyılda kullanılan 'küçük namus kadınları' sözünün kısaltılmışı. Deyişe dikkatinizi çekerim; 'namussuz kadın' değil fahişe, namusu ufalmış ama yine de dibinde biraz kalmış kadın. Çünkü zevk veriyor, keyif veriyor. Hepten kötü biri olamaz.

Şarkısı bile var: "Bu gece Pigalle'in küçük

kadınlarını görmeye gidiyorum/Hani şu hepimize boynuz takanları/Ben de boynuzluyum herkes gibi/Boynuzlu, boynuzlu ve mutlu!"

Montmartre tepesi nasıl eğilmez başıysa Paris'in, kaderin cilvesi işte, bu başın etekleri belden aşağısıdır başkentin ve Pigalle adını taşır sefahat sanayiinin mahallesi. Ve 'Sex Shopö'ların, fuhuş otellerinin ve satılık kadınların, erkeklerin ve travestilerin sıralandığı kaldırımların ortasındaki mahalle meydanı işlevine inat, masumiyeti çağrıştıran 'Beyaz Meydan' adını taşır. Pigalle'de yaşam, seks üzerine kurulmuştur ve tabii seks emekçilerinin de bir azizesi vardır: Sainte Rita. Ama işte, erkek, kadın ve travesti fahişeler (erkeklere 'fahiş' desem olur mu acaba?) her ne kadar namuslulardan daha dindar olsalar da, büyük dinim diyen hiçbir din, insanlığın tuzu bu insanlara görkemli tanrı evleri açmaz ve Katolik Kilisesi'nin fahişelere hizmet veren azizesi Sainte Rita da müminleri gibi marjinal bir azizedir. Vatikan'da esamisi pek okunmadığı gibi, Pigalle'de adını taşıyan kilise de apartman katından bozma bir dua evidir.

O dua evine girdim ben. İçeride üç emekli 'küçük kadın' vardı. Saçları boyalı ve permalı. Pabuçları eski. Makyajları yamuk. Kapının girişindeki Azize Rita'nın heykeli önünde dua ediyordu ikisi.

(Devamı yarın)