Alfa, zulu, fokstrot...

21. Yüzyılın ilk savaşı, büyük olasılıkla Kitle İmha Terörü diye anılacak bir düşmana karşı başladı. İnsanlık, terör deyince yaşadığı coğrafyanın hangi köşesinde ne zaman vurulacağını bilmediği bir saldırıyı anlıyor. Terör, zaten sözcük olarak dehşet saçıyor. Ancak Fransa’da ortaya çıkan bir terör örgütü var ki, 5 Mart’ta bu sütunu okuyanlar hatırlar, önce alabildiğine korkuttu, şimdi kahkahayla güldürüyor...Ama kendine değil, devlete! İlk kez 11 Aralık’ta cumhurbaşkanlığı ve iç işleri bakanlığına yazdığı AZF damgalı bir mektupla adını duyuran örgüt, hatırlarsanız kendisiyle temas kurmak isteyen Fransız polisini, Liberation gazetesinde “gay”lerin köşesi olarak bilinen küçük ilanlar sayfasında “Suzy” imzalı mesajlar yayınlamak, kendisine de pornografik literatürde “ye beni” tınısını içeren “kocaman kurdum” diye hitap etmek zorunda bırakmıştı. Devletten “sübvansiyon” diye andığı 4 milyon dolar ve 1 milyon euroluk bir fidye isteyen, aksi taktirde ülkenin 32 bin km.lik demiryollarına yerleştirdiği 9 bombayı patlatacağını söyleyen AZF örgütü, kanıt olarak yerini gösterdiği bir bomba çok ciddi ve profesyonelce yapıldığı tespit edildiğinden beri ciddiye alınmak ne kelime, askeri sivil tüm Fransız güvenlik birimlerini perişan etti. Şöyle ki: 22 Şubat’tan beri Fransız istihbaratı, bulunan bombanın profesyonelliğinden yola çıkarak ordudan atılmış ne kadar patlayıcı uzmanı varsa tek tek peşine takıldı. Örgütle aynı adı taşıyan ve birkaç yıl önce yanıp kül olan kimya fabrikası AZF’in hayatta kalan 8300 çalışanı hakkında soruşturma yaptı. Binlerce kilometre karelik bir alanda tüm telefon kabinlerindeki parmak izleri alındı, örgütün mektuplarında, numune bombasında DNA arandı. Ne mekanik ne genetik, hiç bir iz bulunamadı. AZF simgesinin askeri şifrede Alfa, Zulu, Fokstrot olduğundan yola çıkılarak kafa patlatıldı, ama boşuna. Sonuç olarak AZF örgütü ve patlaması muhtemel, yeri meçhul bombalara karşı Fransa’da, polis ve jandarmaya bağlı birbirinden robokop GİGN, RAİD ve OCRB timleri, üstüne de ‘ordusal’ anlamda Ulusal Anti Terör Tümeni iki aydır seferber olmuştu. Devlete her günü korkunç bir paraya mal olan bu seferberliğe karşın polis, bir yandan da teması kaybettikleri AZF’le yeniden ilişki kurmaya çalışıyordu. Ama örgüt suspustu. Örgüt sustukça, polis daha fazla korkuyordu.

Kriz merkezi, 17 Mart’ta Liberation gazetesine son bir ilan verdi: “Hala alıcıyız. Kanıtlamak mümkün.” Basın alay ettiği için ilanda artık Suzy ile kocaman kurdundan bahis yoktu. İkinci ilan ise, ertesi gün Le Figaro gazetesinin “emlak alım satım” sayfasında yayımlandı: “Aziz Skolastik, taş yapıda altı odalı bir daire aranıyor.” AZF örgütü, Liberation’daki ilana cevaben Le Figaro’da yeni bir ilan verilmesini ve metinde “skolastik” sözcüğünün geçmesini buyurmuştu. İç İşleri bakanlığı, izini zaten bulamadığı örgütle yeniden ilişki kurmaktan pek mutlu, hemen yapmıştı söyleneni. Tabii ki, “bu kez kıstırırız” diye umuyordu.

Ancak AZF’ten beklenen yanıt, çifte kavrulmuş olarak 25 Mart’ta geldi: Montieramey demiryolunda bir bomba bulunduğu haberi ve örgütün gönderdiği “terörden geçici istifa” mektubu aynı saatlere denk geldi. AZF imzalı ikinci bomba, birincisi kadar sofistike ve yine patlayıcı mekanizması çalıştırılmamış durumdaydı. Mektupta ise şu ifadeler yer alıyordu: “Hanımlar, beyler; Fransız topraklarında artık başka bomba kalmadığını ilan ediyoruz. Son haftalarda edindiğimiz deneyim sonucu, örgütümüzün bazı teknolojik, lojistik ve diğer zaaflarını kaydetmiş bulunuyor ve AZF olarak bu eksiklerimizi giderene kadar eylemimizi durduruyoruz. Ancak sizden yeniden ‘sübvansiyon’ istediğimizde, gecikmeden ödeyin ve bu iş bitsin, yoksa Fransa, İspanya’nın üzücü rekorlarını istemeden katlar.”

Fransız güvenlik güçleri bu mektuba bir sevindi, bir sevindi, sevgili okurlar. Nedendir bilinmez, örgütün doğru söylediğine güveniyorlar, madara olduklarına aldırmadan, rahat bir soluk aldılar. Peşlerini bırakırlar mı bilinmez, ama bırakmasalar ne olacak ki, zaten takılacak bir peş henüz bulamadılar!

---------------------------------------------------