Yok soykırım, var sigara

Atatürk’ün ülkemizi çıkarmak istediği “muasır medeniyetler seviyesi” kaçıncı metredeydi, Fransa’da mı safra suları yükseldi, Türkiye’de mi alçaldı bilinmez, ama durum gösteriyor ki yurdumuz, hiç olmazsa Fransız demokrasisiyle eşitlendi, sayılır.

Türkiye’de “Ermeni soykırımı vardır,” denilemiyordu, eğer Fransız parlamentosu 12 Ekim Perşembe günü bizdeki çağdaşlık düzeyini tutturabilirse, orada da “Ermeni soykırımı yoktur,” denilemeyecek.

***

Her iki ülkede de sözün değil, eylemin can acıtıp öldürdüğü unutulmuşa benziyor, bir “soykırım” lafı üzerine vardıydı, yoktuydu diye parlamentolar arası, dolayısıyla demokratik bir meydan savaşı veriliyor. Sonu belli: Eksi artıyı götürür, Türkiye’nin “vardır” yasağı Fransa’nın “yoktur” yasağıyla çakışınca, “Ermeni soykırımı”nın da defteri dürülür.

Bu yasa tasarısı ilk kez gündeme geldiğinde, herkesten önce yazmıştım (İhlal ve ilga, 16.05.2006): “Fransa’da Ermeni diasporası kadar büyük bir Türk topluluğu vardır. Birkaç yüz bin Ermeni oyunu kovalayan bu tasarı yasalaşırsa, birkaç yüz bin Türk de sokağa dökülür, yazarak, yürüyerek, bağırarak Ermeni soykırımını topluca inkâr ve yasayı topluca ihlal edebilir... İşte o zaman, Fransa devleti çok ter döker ve yasa de facto kadük olur. Çünkü yüz binlerce kişi tutuklanamaz, Tutuklansa, yargılanamaz. Yargılansa, hapsedilemez, çünkü hapisaneler yetmez!”

Böyle bir tek gösteriyle “kadük” olabilecek bir yasayı çıkarmaya çalışan parlamenterler, bence popülistten ziyade, aptal.

Ve boylarının ölçüsünü, 2007’deki seçimlerde alırlar.

Çünkü Fransa’da soykırım tanımını Türkiye’ye resmen kabul ettirmek için uğraşan Ermeniler arasında bile “inkâr yasağı” yasasını yersiz ve gereksiz bulanlar çoğunlukta. İfade özgürlüğünün böylece kısıtlanmasıyla, tepki hakkının karşı tarafa geçtiğinin, üstelik Fransız tarihçileri karşılarına aldıklarının farkındalar.

***

Ermeni’siyle Türk’üyle uğraşmayan, yok soykırımdı, yok boy dürümdü diye tutturmayan sade Fransız yurttaşı ise zaten burnundan soluyor, devletin deveye pireye müdahaleciliğinden bıktı artık. En çok da yılbaşından itibaren kamusal alana ve 2008 başında da kahve, bar ve restoranlara çakan “sigara yasağı yasası”na bozuluyor. Önümüzdeki aylarda tütün bayileri ve sigara tiryakileri dökülecek sokağa.

Fransa’daki Türklerin nasıl sigara içtikleri düşünülürse, derneklerimiz Fransız tütüncüler ve tiryakilerle birleşip “Yok soykırım, var sigara” sloganıyla meydanları milyonlarla doldurur, memleketi kökünden sallar, ikinci Büyük Fransız Devrimi’ni bile yaparlar, evelallah !