İzninizle

Havada bulut yok, bu ne dumandır...” durumu beni de vurdu ve elim böğrümde, aklım Eyjafjöll’ün stratosfere püskürttüğü küllerde, Paris’ten İstanbul’a kalkacak kırmızı beyaz uçakları gözlüyorum, sevgili okurlar.

Oysa çok yorgunum, mart başından beri Fransa’yı bir uçtan bir uca harmanlıyor, “Le Sang Des Rêves” adıyla fransızcası yayınlanan Destina’nın davet edildiği edebiyat şenlikleri ve programlara katılıyordum. Tam ilk dalga bitti, döneyim derken, buralarda kalakaldım. Tepemin tası attı, biraz izin yapmaya karar verdim.

Gelecek hafta yine bu köşede buluşmak üzere.